Praca przewodnika psa służbowego
jest to wyjątkowa praca.
Pozwala przewodnikowi wziąć odpowiedzialność także za zwierzę.
Pies robi wszystko bezinteresownie, mogę na nim zawsze polegać.
Zawsze mnie miło wita, zawsze jest przyjaźnie do mnie nastawiony.
Emocje gorszego dnia, gdy się spotykamy mijają.
Kandydat na przewodnika policyjnego psa
powinien wykazywać predyspozycje do pracy ze zwierzęciem.
Nie są to ludzie przypadkowi, są to ludzie skrupulatnie
wybierani przez swoich przełożonych,
którzy mają w sobie pasję do pracy ze zwierzętami, kochają zwierzęta.
Poza tym taki kandydat na przewodnika powinien
posiadać bardzo dobry stan zdrowia, dobrą kondycję fizyczną, psychiczną
a także uprawnienia do kierowania pojazdami służbowymi.
Trzeba kochać zwierzęta,
bez tego nie ma sensu podejmować
takiego wyzwania, bo jest to duże wyzwanie.
W życiu prywatnym posiadam również owczarka belgijskiego,
staram się z nim trenować regularnie.
Chciałbym zostać przewodnikiem psa, ponieważ mógłbym wtedy połączyć
służbę społeczeństwu z pasją, która
towarzyszy mi w ciągu życia prywatnego.
Kurs trwa około pięciu miesięcy
i odbywa się w jedynym aktualnie ośrodku w Polsce,
który szkoli policyjne psy służbowe.
Jest to Zakład Kynologii Policyjnej w Sułkowicach.
Pies służy około dziewięciu lat w Policji.
Chociaż zdarza się, że psy dziesięcio-, jedenastoletnie służą nadal,
ponieważ odznaczają się wybitną kondycją fizyczną, kondycją psychiczną.
Gdy pies przechodzi na emeryturę
zawsze trafia do swojego przewodnika.
Nie zdarzyło mi się, żeby ten pies trafił gdziekolwiek indziej.
Ten okres, w którym się przebywa z psem…
Jakoś to nas zbliża.
Ja traktuję swojego psa jak takie kolejne dziecko.
No nie wyobrażam sobie, żebym ja go gdzieś zostawił.
Po prostu przejdziemy już razem na emeryturę,
na którą pewnie żeśmy zasłużyli.
No niestety, jest na mnie skazany, tak?