POROZUMIENIE
z dnia 20 kwietnia  2005 r. 
w sprawie współdziałania Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej z Policją 
w zakresie przeciwdziałania sytuacjom kryzysowym 

	Mając na celu zapewnienie sprawnego współdziałania i skutecznego wsparcia 
w zakresie realizacji zadań określonych w ustawach, Komendant Główny Policji oraz działający z upoważnienia Ministra Obrony Narodowej Zastępca Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, zwani dalej „Stronami” – ustalają, co następuje:
§ 1
1.	Strony w zakresie swoich kompetencji zobowiązują się do współdziałania 
w zakresie przeciwdziałania sytuacjom kryzysowym, w tym aktom terrorystycznym oraz ograniczania i usuwania skutków tych sytuacji, a także zabezpieczania przemieszczania się i pobytu wojsk obcych na terytorium RP.
2.	Współdziałanie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje:
1)	zapewnienie łączności pomiędzy służbą dyżurną Komendy Głównej Policji 
a Dyżurną Służbą Operacyjną Sił Zbrojnych RP oraz Stanowiskiem Kierowania Reagowaniem Kryzysowym Ministerstwa Obrony Narodowej;
2)	rozpoznawanie zagrożeń oraz wzajemne informowanie o zagrożeniach, w tym:
a)	przekazywanie przez służbę dyżurną Komendy Głównej Policji (Sztab Komendanta Głównego Policji) do Dyżurnej Służby Operacyjnej Sił Zbrojnych RP (Sztabu Kryzysowego Ministra Obrony Narodowej) wszelkich informacji mogących mieć wpływ na bezpieczeństwo obiektów oraz jednostek i komórek organizacyjnych resortu Obrony Narodowej,
b)	uruchomienie stałych punktów kontaktowych reagowania kryzysowego oraz natychmiastowe przekazywanie informacji, w szczególności dotyczących:
-	ataków terrorystycznych na terenie kraju (w tym związanych 
z  uprowadzeniem statków powietrznych),
-	katastrof oraz zdarzeń o znamionach klęsk żywiołowych i innych sytuacji szczególnych, mających wpływ na system obronny państwa lub bezpieczeństwo ludności,
-	dezercji z bronią;

3)	planowanie użycia lub udostępnienia sił i środków, w tym:
a)	konsultowanie oraz udostępnianie planów działania i procedur reagowania na zagrożenia,
b)	okresową – stosownie do potrzeb – wymianę informacji w celu aktualizacji planów i procedur, o których mowa pod lit. a,
c)	pomoc w analizowaniu sytuacji i zjawisk stanowiących potencjalne zagrożenie,
d)	uzgadnianie procedur udzielania pomocy i zasad koordynacji wspólnych działań podejmowanych w sytuacjach kryzysowych,
e)	umożliwienie wzajemnego korzystania z narzędzi i zasobów informatycznych w zakresie reagowania kryzysowego;
4)	udzielanie pomocy Policji przez Siły Zbrojne RP, w tym:
a)	umożliwianie korzystania przez policyjne statki powietrzne z wojskowych lotnisk i lądowisk oraz znajdującego się tam zaplecza eksploatacyjnego, 
b)	realizację przewozów sił policyjnych wojskowymi środkami transportowymi,
c)	zakwaterowania oraz żywienia policjantów w obiektach wojskowych,
d)	udzielanie przez wojskową służbę zdrowia pomocy medycznej policjantom poszkodowanym w działaniach,
e)	kierowanie Żandarmerii Wojskowej do wykonywania zadań w zakresie ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego,
f)	wspieranie w działaniach poszukiwawczych osób zaginionych,
g)	udostępnianie sprzętu wojskowego, w tym inżynieryjnego, środków dowodzenia, łączności i informatyki oraz do zabiegów specjalnych;
5)	udzielanie pomocy Siłom Zbrojnym RP przez Policję, w tym:
a)	podejmowanie działań prewencyjnych w strefach umiejscowionych przy obiektach lub terenach wojskowych,
b)	wspieranie Żandarmerii Wojskowej w zabezpieczeniu transportu i ruchu wojsk własnych i sojuszniczych oraz działaniach prewencyjnych w rejonie obiektów i na terenach wojskowych,
c)	prowadzenie działań policyjnych w obiektach i na terenach wojskowych, 
w tym w zakresie zwalczania aktów terrorystycznych,
d)	udzielanie pomocy medycznej przez policyjne zespoły medyczne żołnierzom Sił Zbrojnych RP poszkodowanym we wspólnych działaniach;

6)	działalność szkoleniową, w tym:
a)	umożliwianie prowadzenia wspólnych treningów i ćwiczeń sztabowych, 
b)	udział przedstawicieli w ćwiczeniach z zakresu reagowania kryzysowego,
c)	udział przedstawicieli Policji w planowaniu ćwiczeń i treningów Sił Zbrojnych RP, w których przewiduje się uczestnictwo wydzielonych sił policyjnych,
d)	umożliwianie korzystania z bazy szkoleniowej oraz świadczenie usług dydaktycznych na zasadach wzajemności,
e)	wymianę materiałów szkoleniowych oraz doświadczeń z ćwiczeń 
i realnych działań w sytuacjach zagrożeń.
§ 2
1.	Ustala się następujące zasady współdziałania w zakresie wymiany informacji oraz planowania użycia lub udostępniania sił i środków:
1)	punkty kontaktowe reagowania kryzysowego tworzy się na poziomie centralnym i wojewódzkim, na bazie służb dyżurnych lub innych komórek organizacyjnych pełniących służbę w systemie ciągłym;
2)	zasadniczym poziomem współdziałania w zakresie planowania jest szczebel wojewódzki;
3)	koordynowanie przedsięwzięć planistycznych na poziomie wojewódzkim, w tym bilansowanie potrzeb i możliwości oraz usprawnianie procedur w zakresie wsparcia, powierza się, odpowiednio, komendantom wojewódzkim (Stołecznemu) Policji i szefom wojewódzkich sztabów wojskowych.
2.	Dyrektor Głównego Sztabu Policji Komendy Głównej Policji oraz Szef Generalnego Zarządu Operacyjnego - P3 Sztabu Generalnego WP:
1)	w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie Porozumienia uzgodnią szczegółowy wykaz punktów kontaktowych reagowania kryzysowego uwzględniający poziomy kierowania i dowodzenia oraz uszczegółowią zakres przekazywania informacji pomiędzy punktami;
2)	w miarę potrzeby uzgadniają i wprowadzają zmiany i uzupełnienia w wykazie oraz zakresie, o których mowa w pkt 1;
3)	odpowiadają za realizację procesu planowania na szczeblu centralnym;

4)	koordynują udział w pracach planistycznych, odpowiednio: komend wojewódzkich (Stołecznej) Policji, szkół policyjnych, komórek organizacyjnych Komendy Głównej Policji oraz Dowództwa Operacyjnego, dowództw rodzajów Sił Zbrojnych, Garnizonu Warszawa, Komendy Głównej Żandarmerii Wojskowej oraz okręgów wojskowych;
5)	inicjują podejmowanie przedsięwzięć planistycznych i wprowadzania rozwiązań systemowych na wszystkich szczeblach współdziałania oraz wspólnie rozstrzygają w sprawach spornych dotyczących współdziałania organów, 
o których mowa w ust. 1 pkt 3.
§ 3
1. Siły Zbrojne RP udzielają pomocy Policji na następujących zasadach:
1)	udzielanie pomocy następuje na wniosek:
a)	Zastępcy Komendanta Głównego Policji nadzorującego służbę prewencyjną, skierowany do Zastępcy Szefa Sztabu Generalnego WP,
b)	komendanta wojewódzkiego (Stołecznego) Policji, skierowany do szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego,
c)	komendanta powiatowego (miejskiego, rejonowego) Policji, skierowany do dowódcy jednostki wojskowej stacjonującej na terenie terytorialnego zasięgu działania wnioskującego – jeżeli wniosek dotyczy działań poszukiwawczych lub gdy przewidują to uzgodnienia koordynatorów wskazanych w § 2 ust. 1 pkt 3;
2)	w uzasadnionych przypadkach wnioski o udzielenie pomocy mogą być kierowane za pośrednictwem punktów kontaktowych reagowania kryzysowego;
3)	statki powietrzne Policji uczestniczące w działaniach mogą nieodpłatnie korzystać z lotnisk i lądowisk Sił Zbrojnych RP – w tym z ochrony wojskowej, 
a także, odpłatnie z obsługi eksploatacyjnej, w miarę posiadanych możliwości Sił Zbrojnych RP;
4)	przewóz sił policyjnych wojskowymi środkami transportu kołowego oraz korzystanie przez jednostki Policji ze sprzętu wojskowego wraz z obsługą realizuje się odpłatnie – stosownie do kosztów użytkowania sprzętu;
5)	zakwaterowanie policjantów w obiektach wojskowych podlega rozliczeniom finansowym z uwzględnieniem związanych z tym kosztów eksploatacyjnych;
6)	żywienie policjantów w wojskowych obiektach żywienia zbiorowego może być realizowane odpłatnie odpowiednio do możliwości tych placówek:
a)	w stołówkach żołnierskich – według norm wyżywienia obowiązujących 
w Siłach Zbrojnych RP,
b)	w kasynach – według odrębnych ustaleń;
7)	udzielanie pomocy medycznej policjantom przez wojskową służbę zdrowia jest realizowane nieodpłatnie poprzez niesienie doraźnej pomocy w miejscu zdarzenia lub przewóz środkami wojskowego transportu sanitarnego do odpowiednich punktów medycznych (szpitali, ambulatoriów);
8)	udostępnienie wydzielonych (w oparciu o wcześniejsze zapotrzebowanie) łóżek szpitalnych na oddziałach intensywnej opieki medycznej w wojskowych szpitalach stacjonarnych może być realizowane nieodpłatnie, w miarę posiadanych możliwości Sił Zbrojnych RP.
2.	Dowódcy Rodzajów Sił Zbrojnych oraz Dyrektor Głównego Sztabu Policji Komendy Głównej Policji, w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie Porozumienia ustalą szczegółowe zasady świadczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 3.
§ 4
1.	Policja udziela pomocy Siłom Zbrojnych RP na następujących zasadach:
1)	udzielenie pomocy następuje na wniosek:
a)	Zastępcy Szefa Sztabu Generalnego WP lub Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej, skierowany do Zastępcy Komendanta Głównego Policji nadzorującego służbę prewencyjną,
b)	szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego lub komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej, skierowany do właściwego terytorialnie komendanta wojewódzkiego (Stołecznego) Policji,
c)	dowódcy jednostki wojskowej, skierowany do właściwego terytorialnie komendanta powiatowego (miejskiego, rejonowego) Policji, gdy przewidują to uzgodnienia koordynatorów wskazanych w § 2 ust. 1 pkt 3;
2)	w uzasadnionych przypadkach wnioski o udzielenie pomocy mogą być kierowane za pośrednictwem punktów kontaktowych reagowania kryzysowego;
3)	postanowienia pkt 1 i 2 nie dotyczą reagowania w przypadku wskazania lotniska wojskowego jako awaryjne miejsce lądowania uprowadzonego statku powietrznego;
4)	wsparcie działań Żandarmerii Wojskowej w zabezpieczeniu transportu i ruchu wojsk sojuszniczych odbywa się zgodnie z zasadami realizacji zobowiązań Państwa Gospodarza (HNS), z zastrzeżeniem postanowień pkt 5;
5)	wsparcie działań Żandarmerii Wojskowej w zabezpieczeniu przemieszczania się i pobytu wojsk obcych, odpłatnie korzystających z bazy szkoleniowej 
Sił Zbrojnych RP, podlega rozliczeniom finansowym – odpowiednio do poniesionych kosztów;
6)	udzielanie pomocy medycznej żołnierzom Sił Zbrojnych RP przez policyjne zespoły medyczne realizowane jest nieodpłatnie poprzez niesienie doraźnej pomocy w miejscu zdarzenia lub przewóz środkami transportu sanitarnego do odpowiednich punktów medycznych (szpitali, ambulatoriów).
2.	Dowódca Sił Powietrznych oraz Dyrektor Głównego Sztabu Policji Komendy Głównej Policji, w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie Porozumienia ustalą szczegółowe zasady współdziałania w sytuacjach wskazanych w ust. 1 
pkt 3, w tym:
1)	tryb i procedury powiadamiania;
2)	zakres działań policyjnych podejmowanych na lotnisku wojskowym.
§ 5
1.	Przedsięwzięcia podejmowane w ramach współdziałania w zakresie działalności szkoleniowej realizowane są nieodpłatnie, na zasadach wzajemności.
2.	W odniesieniu do współdziałania, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio postanowienia § 2 ust. 1 pkt 3 oraz § 2 ust. 2 pkt 4 i 5.
§ 6
1.	Koszty związane z realizacją postanowień niniejszego Porozumienia są ponoszone przez każdą ze Stron w zakresie swojego działania.
2.	Przedsięwzięcia, o których mowa w Porozumieniu, realizowane są zgodnie 
z przepisami prawa.
3.	Odpowiedzialność za szkody wyrządzone osobom trzecim przy wykonywaniu zadań wynikających z Porozumienia ponosi Strona wspierana, przy czym, jeżeli szkoda została wyrządzona przez niezgodne z prawem działanie sił wspierających, Strona wspierająca zwraca wydatki poniesione z tytułu wypłaconego odszkodowania.
4.	Wyłącza się wzajemną odpowiedzialność Stron z tytułu szkód wyrządzonych 
w mieniu należącym do nich, albo z tytułu zranienia lub śmierci żołnierza lub funkcjonariusza Policji, jeżeli nastąpiło to w czasie realizacji zadań wynikających 
z Porozumienia, chyba że szkodę wyrządzono z winy umyślnej lub wskutek rażącego niedbalstwa.
§ 7
Strony dokonują corocznej analizy i oceny realizacji postanowień Porozumienia za rok ubiegły – na spotkaniu organizowanym w pierwszym kwartale roku następnego.
§ 8
1.	Porozumienie zawarte jest na czas nieokreślony.
2.	Zmiany treści Porozumienia mogą być dokonywane w formie aneksu podpisanego przez Strony.
3.	Porozumienie może być rozwiązane przez każdą ze Stron, z zachowaniem 
półrocznego okresu wypowiedzenia.
4.	Porozumienie sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, po jednym dla każdej ze Stron.
§ 9
1.	Porozumienie wchodzi w życie z dniem podpisania.
2.	Niezwłocznie po podpisaniu Porozumienia Strony poinformują o jego treści właściwe organy i jednostki organizacyjne Sił Zbrojnych RP oraz Policji.
3.	Porozumienie podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Ministra Obrony Narodowej oraz Dzienniku Urzędowym Komendy Głównej Policji.

ZASTĘPCA SZEFA
SZTABU GENERALNEGO WP	KOMENDANT  GŁÓWNY POLICJI	

generał broni
 Lech KONOPKA	generalny inspektor
 Leszek SZREDER 	

Uzasadnienie

Przygotowując projekt Porozumienia o współdziałaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej z Policją w przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowych kierowano się następującymi przesłankami:
1.	Siły Zbrojne RP z racji posiadanego potencjału oraz na podstawie kompetencji ustawowych i doktrynalnych mogą wspierać siły i środki Policji w zakresie reagowania kryzysowego. Odzwierciedlają to przepisy ustaw: o powszechnym obowiązku obrony RP z dnia 21 listopada 1967 r., o stanie klęski żywiołowej 
z dnia 18 kwietnia 2002 r., o stanie wyjątkowym z dnia 21 czerwca 2002 r., 
o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 r. oraz zapisy zawarte w Strategii Bezpieczeństwa Narodowego RP.
2.	Określenie wspólnych obszarów działań i sprecyzowanie zakresu realizowanych zadań wpłynie bezpośrednio na efektywność współdziałania Sił Zbrojnych RP i Policji podczas reagowania kryzysowego, w tym przede wszystkim w działaniach antyterrorystycznych.
3.	Potrzebę podpisania Porozumienia o współdziałaniu zgłaszano zarówno ze strony Sił Zbrojnych RP, jak i Policji, szczególnie w celu określenia ram 
i zakresu współpracy na szczeblu kierownictw obu instytucji, co pozwoli na doprecyzowanie i jednoznaczne określenie form współdziałania na poziomach wykonawczych.
Dokument określa zakres współpracy i współdziałania w podstawowych obszarach: zapewnienia łączności, rozpoznawania zagrożeń i wymiany informacji, planowania użycia lub udostępnienia sił i środków, wzajemnego udzielania pomocy oraz działalności szkoleniowej. Jednocześnie Porozumienie stanowi uzupełnienie przepisów zawartych m.in. w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 5 marca 1991 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków użycia oddziałów i pododdziałów Policji oraz Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w razie zagrożenia bezpieczeństwa lub niebezpiecznego zakłócenia porządku publicznego oraz zasad użycia broni palnej przez te jednostki.
Ponadto, reguluje poziomy współdziałania w zakresie reagowania kryzysowego na szczeblu krajowym, wojewódzkim i powiatowym.
Wprowadzenie w życie Porozumienia nie spowoduje dodatkowych kosztów. Uruchomienie i utrzymanie kanałów łączności, realizowane będzie w ramach istniejących łączy stałych pomiędzy Dyżurną Służbą Operacyjną Sił Zbrojnych RP 
i Komendą Główną Policji oraz w oparciu o internetowe konta pocztowe na serwerach pozostających w administrowaniu Stron.
Porozumienie nie narusza obowiązujących przepisów prawa oraz przepisów resortowych.